E mbaj mend ende stolin e drunjtë nën qershinë pranë stacionit të autobusit, atë të të mërkurave kur qyteti nxirrte nga vetja aromën e bukës së ngrohtë dhe të letrës së lagur. Ishte një pasdite e vonë tetori, me re të kaltra që dukeshin si letra të palosura mbi qiellin e Tiranës. Unë po prisja…