Në mëngjesin kur lashë qytetin, lagështia e përbashkët me zhurmën e dritave të semaforëve më ndiqte si një frymë e mbetur pezull. Autobusi drejt malit u nis i zbrazët, me ndenjëse që përtypnin qetësinë dhe një shofer që këndonte nën zë këngë të vjetra dasmash. Qyteti u zvogëlua në pasqyrën e pasme si një lodër…