Në mëngjesin kur lashë qytetin, lagështia e përbashkët me zhurmën e dritave të semaforëve më ndiqte si një frymë e mbetur pezull. Autobusi drejt malit u nis i zbrazët, me ndenjëse që përtypnin qetësinë dhe një shofer që këndonte nën zë këngë të vjetra dasmash. Qyteti u zvogëlua në pasqyrën e pasme si një lodër…
Tag: kujtime të vjetra
“Puthja që nuk u kthye kurrë”.
E mbaj mend ende stolin e drunjtë nën qershinë pranë stacionit të autobusit, atë të të mërkurave kur qyteti nxirrte nga vetja aromën e bukës së ngrohtë dhe të letrës së lagur. Ishte një pasdite e vonë tetori, me re të kaltra që dukeshin si letra të palosura mbi qiellin e Tiranës. Unë po prisja…
“Dashuri që mbeti vetëm në letra”
Kur hapa kutinë e këpucëve të vjetër, ngjyrë blu e zbehur, kapaku kërciti si një frymëmarrje që rikthehet pas viteve të gjata. Brenda, nën një fjongo të hollë sateni që e kisha lidhur dikur pa e ditur se po vulosja një kapitull, ishin letrat e mia. Letrat tona. Të palosura me kujdes, me qoshe të…
Një letër e harruar, një dashuri e gjallë
Në një qytet të vogël buzë detit, ku valët përplaseshin çdo mëngjes mbi gurët e lashtë të molit, jetonte Elira, një mësuese letërsie që e kishte jetën të rregullt, por shpesh bosh nga emocionet që ajo vetë i mësonte nxënësve të ndjenin përmes vargjeve e romaneve. Ajo kishte pasion librat, bibliotekën e vogël të qytetit…