Aeroplani i asaj mbrëmjeje dukej si një shigjetë e bardhë e gatshme të përshkonte errësirën, ndërsa aeroporti murmurinte me tingujt e shpalljeve dhe zhurmën e valixheve që tërhiqeshin pas njerëzve që po nxitonin drejt portave. Unë dhe Elira qëndronim pranë xhamit të madh në fund të sallës së nisjeve, aty ku drita e perëndimit binte…
Tag: histori romantike
Kur zemra tha “po”, por jeta tha “jo
Ajo verë dukej sikur kishte premtuar gjithçka. Dielli shkëlqente më i ngrohtë se kurrë, rrugicat e qytetit gumëzhinin nga zhurma e jetës, dhe unë, mes gjithë asaj zhurme, e gjeta atë. Elira. Një emër i thjeshtë, por që për mua u kthye në tingullin më të bukur që do të dëgjoja ndonjëherë. Nuk ishte takim…
“Kujtimet që nuk më lënë të fle”
Drita e vogël mbi sobë më rri ndezur gjithë natën, jo për ndonjë arsye praktike, por sepse më jep idenë e një zjarri të vogël në një kamp të humbur. Shkëlqimi i saj i butë më mban shoqëri kur ora kalon nga dy në tre, e pastaj nga tre në katër, e unë ende numëroj…
Kur fjala “përjetë” mori kuptim
Ishte një pasdite e qetë pranvere kur Elira dhe Arbeni u ulën në stolat e drurit të parkut të qytetit të vogël ku ishin rritur. Dielli po binte lehtë mbi degët e pemëve dhe era sillte aromën e luleve të sapoçelura. Për shumë njerëz, ky park ishte thjesht një vend për të kaluar kohën, por…
Premtimi nën shi
Ishte një pasdite e zakonshme pranvere, por qielli dukej sikur kishte vendosur të derdhte mbi qytetin gjithë mërzinë e tij. Re të zeza, rrufe që çanin horizontin dhe një shi i dendur që s’kishte ndërmend të pushonte. Qyteti ishte boshatisur, rrugët të lagura dhe dritaret të mbyllura. Në mesin e asaj heshtjeje të mbuluar nga…
Dashuri që i rezistoi kohës
Në një qytet të vogël buzë detit, ku ditët rridhnin ngadalë dhe njerëzit njihnin njëri-tjetrin me emër, lindi një histori dashurie që sfidoi vitet, ndryshimet dhe harresën. Ajo histori nuk ishte përrallë e thurur për t’u rrëfyer në libra, por ishte një rrëfim i thjeshtë njerëzor, i ndërtuar mbi kujtime, përkushtim dhe një premtim që…
Kur shikimi i parë bëhet gjithçka
Qyteti atë pasdite dukej i zakonshëm. Dritat e semaforëve, zhurma e makinave, nxitimi i njerëzve nëpër trotuare – gjithçka rridhte në një ritëm që nuk ndryshonte asnjëherë. Por ajo që ndryshoi për mua ishte një çast i vetëm, një sekondë e vetme, që do të mbetej e skalitur në kujtesën time: momenti kur sytë e…