Dita e parë kur e pashë atë ishte një mëngjes i butë gushti kur rëra kishte ende freskinë e natës dhe dallgët lëviznin si një mantel i lehtë në supet e detit. Kisha zbritur në breg me sandalet në dorë, duke kërkuar qetësi, një zhurmë që nuk flet për askënd tjetër veçse për zemrën time….
Tag: histori romantike
Dashuri përtej fesë dhe kulturës
Ajo që do të tregoj nuk është një histori e zakonshme. Është një rrëfim që shkon përtej kufijve, përtej dogmave dhe traditave, një dashuri që mësoi të sfidonte paragjykimet dhe të qëndronte e fortë përballë dallimeve që në fillim dukeshin të pakapërcyeshme. Quhem Elira dhe këtë histori e mbaj brenda zemrës si një kujtim të…
“Puthja që nuk u kthye kurrë”.
E mbaj mend ende stolin e drunjtë nën qershinë pranë stacionit të autobusit, atë të të mërkurave kur qyteti nxirrte nga vetja aromën e bukës së ngrohtë dhe të letrës së lagur. Ishte një pasdite e vonë tetori, me re të kaltra që dukeshin si letra të palosura mbi qiellin e Tiranës. Unë po prisja…
“Një këngë që kujton gjithçka”.
“Ka këngë që i hapin dritaret brenda nesh,” më tha dikur gjyshja, duke rrëshqitur gishtin mbi një pllakat mëndafshi ku ishte qëndisur një lule e vjetër. “Ti s’i dëgjon me veshë, por me kujtesë.” Atëherë qesha si adoleshente që ishte e bindur se memoria ishte vetëm fotografi të hedhura në një album. Sot, duke u…
“Dashuri në kohën e gabuar”
E kujtoj ende qartë ditën kur e pashë për herë të parë. Ishte një pasdite e zakonshme pranvere në Tiranë, kur dielli e shndërronte rrugën kryesore në një skenë të artë dhe njerëzit nxitonin me çantat në duar, secili duke ndjekur rutinën e vet. Unë po prisja një mik tek kafeneja pranë fakultetit, kur ajo…
“Puthja e fundit në aeroport”.
Aeroplani i asaj mbrëmjeje dukej si një shigjetë e bardhë e gatshme të përshkonte errësirën, ndërsa aeroporti murmurinte me tingujt e shpalljeve dhe zhurmën e valixheve që tërhiqeshin pas njerëzve që po nxitonin drejt portave. Unë dhe Elira qëndronim pranë xhamit të madh në fund të sallës së nisjeve, aty ku drita e perëndimit binte…
Kur zemra tha “po”, por jeta tha “jo
Ajo verë dukej sikur kishte premtuar gjithçka. Dielli shkëlqente më i ngrohtë se kurrë, rrugicat e qytetit gumëzhinin nga zhurma e jetës, dhe unë, mes gjithë asaj zhurme, e gjeta atë. Elira. Një emër i thjeshtë, por që për mua u kthye në tingullin më të bukur që do të dëgjoja ndonjëherë. Nuk ishte takim…
“Kujtimet që nuk më lënë të fle”
Drita e vogël mbi sobë më rri ndezur gjithë natën, jo për ndonjë arsye praktike, por sepse më jep idenë e një zjarri të vogël në një kamp të humbur. Shkëlqimi i saj i butë më mban shoqëri kur ora kalon nga dy në tre, e pastaj nga tre në katër, e unë ende numëroj…
Kur fjala “përjetë” mori kuptim
Ishte një pasdite e qetë pranvere kur Elira dhe Arbeni u ulën në stolat e drurit të parkut të qytetit të vogël ku ishin rritur. Dielli po binte lehtë mbi degët e pemëve dhe era sillte aromën e luleve të sapoçelura. Për shumë njerëz, ky park ishte thjesht një vend për të kaluar kohën, por…
Premtimi nën shi
Ishte një pasdite e zakonshme pranvere, por qielli dukej sikur kishte vendosur të derdhte mbi qytetin gjithë mërzinë e tij. Re të zeza, rrufe që çanin horizontin dhe një shi i dendur që s’kishte ndërmend të pushonte. Qyteti ishte boshatisur, rrugët të lagura dhe dritaret të mbyllura. Në mesin e asaj heshtjeje të mbuluar nga…