Në një qytet të zhurmshëm, ku dritat e makinave dhe zërat e njerëzve përziheshin si një orkestër pa dirigjent, jetonin dy shpirtra që, pa e ditur, ishin aq afër njëri-tjetrit, por aq larg në të njëjtën kohë. Jeta e Arbenit dhe jeta e Elirës dukeshin të shkruara në dy libra të ndryshëm, libra që ndodheshin…
Tag: dashuri e pamundur
Të dua, por nuk guxoj
Në jetë ka ndjenja që nuk shprehen kurrë, ndjenja që rrinë të fshehura në një qoshe të zemrës, si një sekret i ëmbël dhe i dhimbshëm njëkohësisht. Kjo është historia ime, një histori që shpesh e kam përsëritur në mendjen time me “po sikur”, por kurrë nuk e kam guxuar ta jetoj plotësisht. E kam…
Zemra ime në vend të gabuar
Gjithmonë kam besuar se zemra është busulla më e saktë që një njeri mund të ketë. Nuk gënjen, nuk gabon, të çon gjithmonë drejt asaj që ndjen. Por, me kalimin e kohës, mësova se ndonjëherë edhe zemra mund të të çojë në një rrugë të pasigurt, një rrugë ku hapat e tua bëhen të rëndë…
Të dashurosh dikë që nuk është i lirë
Nuk është e lehtë të shkruash për një ndjenjë që djeg, por që nuk të takon ta mbash. Dashuria shpesh përshkruhet si një bekim, por ndonjëherë ajo shfaqet në forma që të vënë në provë, të bëjnë të pyesësh veten dhe të testojnë kufijtë e moralit e të shpirtit. Historia ime është një nga ato…
“Kur shpirtrat takohen, por nuk bashkohen”
E takova në një vend që nuk premtonte asgjë të jashtëzakonshme: në një zyrë të heshtur, ku letra e vjetër kishte aromën e saj të veçantë dhe skaneri nxirrte një zhurmë të butë, sikur të merrte frymë. Që nga dita e parë, sytë e tij më dukeshin të njohur, si dritaret e një shtëpie ku…
“Dashuri në kohën e gabuar”
E kujtoj ende qartë ditën kur e pashë për herë të parë. Ishte një pasdite e zakonshme pranvere në Tiranë, kur dielli e shndërronte rrugën kryesore në një skenë të artë dhe njerëzit nxitonin me çantat në duar, secili duke ndjekur rutinën e vet. Unë po prisja një mik tek kafeneja pranë fakultetit, kur ajo…
Kur zemra tha “po”, por jeta tha “jo
Ajo verë dukej sikur kishte premtuar gjithçka. Dielli shkëlqente më i ngrohtë se kurrë, rrugicat e qytetit gumëzhinin nga zhurma e jetës, dhe unë, mes gjithë asaj zhurme, e gjeta atë. Elira. Një emër i thjeshtë, por që për mua u kthye në tingullin më të bukur që do të dëgjoja ndonjëherë. Nuk ishte takim…